Opvallende feiten :

Ranking enkel op einde seizoen :

Prestaties in de Grandslams (enkelspel)

Prestaties in de Grandslams (dubbelspel)

Kort overzicht van haar tennisloopbaan :

:In 1987 neemt Sabine Appelmans deel aan haar eerste WTA-toernooi in Knokke, waar ze de tweede ronde haalt.

Het daaropvolgende jaar haalt Sabine als lucky loser de hoofdtabel van Roland Garros. Ze slaagt erin de eerste ronde te winnen, vooraleer ze in de tweede ronde onderuit gaat tegen de meer ervaren Helena Sukova. In december speelt Sabine haar allereerste Fed Cup-match, die ze wint doordat de Oostenrijkse Petra Schwartz-Ritter moet opgeven bij een 6/4-4/2-stand in het voordeel van Sabine.

Sabine Appelmans, die definitief heeft gekozen voor een carrière als professionele tennisster, slaagt er in 1989 in zich te kwalificeren voor de hoofdtabel van het toernooi van Singapore maar ze verliest er in de eerste ronde. Twee weken later kan ze zich in Taiwan opnieuw kwalificeren en haalt ze bovendien voor de eerste keer de kwartfinale.

Het seizoen 1990 begint schitterend voor Sabine, die de derde ronde haalt op de Australian Open. Ze profiteert van haar reis naar de andere kant van de aardbol door deel te nemen aan de toernooien van Auckland en Wellington. In Auckland haalt ze de finale, maar verliest dan zwaar van Leila Meshki (6/1-6/0). De week erna haalt ze de halve finale.In de loop van dit seizoen speelt Sabine nog de halve finale in Singapore, de kwartfinales in Bastad en Filderstadt en de derde ronde op de US Open. Ze eindigt het seizoen op een voortreffelijke 22ste plaats en wint de titel van Belgische Sportvrouw van het Jaar.

Het jaar 1991 begint goed voor Sabine, die de kwartfinale speelt in Brisbane, de derde ronde in Sydney en vooral de achtste finale op de Australian Open, waar ze er pas uitgaat tegen Mary-Joe Fernandez. In het begin van februari haalt ze ook nog de halve finale in Oslo.
Begin april speelt ze in Tokyo haar tweede finale, die ze in drie sets verliest van Lorry McNeil. Op Roland Garros speelt Sabine de achtsefinale tegen Steffi Graf. Helaas staat ze in de eerste ronde van Wimbledon opnieuw tegenover deze ongenaakbare Duitse.
Het seizoenseinde van Sabine Appelmans is schitterend, aangezien ze achtereenvolgens de halve finale van San Juan speelt en de toernooien van Phoenix et Nashville wint. Daardoor kan ze de top 20 binnenkomen en wint ze opnieuw de titel van Belgische Sportvrouw van het Jaar.

Sabine begint het seizoen 1992 iets minder goed dan het vorige jaar. In april haalt ze echter heel mooie resultaten. Ze haalt de finale in Tokyo, waar ze verliest van de plaatselijke speelster Kimiko Date, en wint het toernooi van Pataya.In de loop van het seizoen speelt Sabine nog drie kwartfinales: in Berlijn, Leipzig en vooral de Olympische Spelen in Barcelona.

Het seizoen 1993 is niet meteen het beste seizoen van Sabine Appelmans. Ze wint wel het ITF-toernooi van Porto, maar ze moet tot in oktober wachten om nog eens een halve finale van een WTA-toernooi te kunnen spelen. Ze haalt die halve finale op het toernooi van Montpellier, waar ze verliest van Dominique Monami. Door dit resultaat vindt ze haar vertrouwen terug en een week later haalt ze de finale in Budapest, waar ze in twee sets haar meerdere moet herkennen in Zina Garrison (7/5-6/2). Ze trekt daarna naar Essen en haalt er de halve finale, na winst tegen Manuela Maleeva

.Sabine zet het seizoen 1994 in op de best denkbare manier door het indoortoernooi van Linz te winnen. Onderweg verslaat ze het eerste reekshoofd Anke Huber. Daarop volgen nog een kwartfinale in Parijs, een halve finale in Tokyo, een overwinning in Pattaya en een kwartfinale in Straatsburg. Daarboven speelt ze ook twee halve finales, in Los Angeles en in Moskou.

In 1995 wint Sabine het toernooi van Zagreb en speelt ze vier kwartfinales (Parijs, Linz, Straatsburg, Moskou).

In 1996 wint Sabine het toernooi van Linz door onderweg achtereenvolgens Novotna, Sukova en Halard-Decugis te verslaan, respectievelijk tweede, vierde en derde reekshoofd. Ze speelt eveneens drie kwartfinales (Jakarta, Zürich, Luxemburg) en een halve finale in Moskou en speelt regelmatig op de Grand Slams (2 achtste finales en 1 derde ronde). Daardoor komt ze heel dicht bij de top 20.

In 1997 haalt Sabine de kwartfinale van de Australian Open, haar beste resultaat op een Grand Slam ooit. Heel wat Belgen blijven speciaal op om haar match tegen Mary Pierce te zien, die ze op het nippertje verliest (1/6-6/4-6/4). Ze speelt ook de finale van het toernooi van Boedapest en nog zeven kwartfinales. Dit opmerkelijke seizoen wordt beloond met een kwalificatie voor het prestigieuze Masters-toernooi, iets wat geen enkele Belgische haar heeft voorgedaan. Ze verliest in de eerste ronde van Mary Pierce. Sabine sluit het seizoen af op de 16de plaats, haar hoogste rangschikking ooit.

Sabine kan in 1998 niet echt bevestigen. Ze verliest in de eerste ronde van de Australian Open. In februari zet ze drie mooie prestaties neer door de kwartfinale te halen in Parijs, de halve finale in Hannover (waar ze in de kwartfinale Steffi Graf opzij zet) en de kwartfinale in Linz. Helaas is de rest van haar seizoen niet echt schitterend. Ze kan slechts een keer de kwartfinale bereiken, op het gras van 's-Hertogenbosch.

In 1999 lijkt Sabine in een neerwaartse spiraal te zitten. In maart valt ze zelfs terug naar de 94ste plaats op de wereldranglijst. Tot in augustus is haar enige opmerkelijke resultaat een kwartfinale in Antwerpen. Maar daarna laat ze weer van zich spreken. In het begin van augustus haalt ze de kwartfinale in Knokke en daarna de achtste finale op de US Open. Ze heeft een opmerkelijk najaar en ze haalt de halve finale in Luxemburg en daarna de kwartfinale in Filderstadt, waar ze eerst de kwalificaties moest spelen. Ze speelt ook nog de kwartfinales in Bratislava en Leipzig. Dankzij deze resultaten kan ze terugklimmen naar de 30ste plaats op de wereldranglijst. De WTA kent haar daarvoor de titel van “Comeback van het jaar” toe.

Het jaar 2000 is het laatste volledige seizoen van Sabine Appelmans. Ze speelt twee kwartfinales, Gold Coast en Knokke, en de achtste finale op Wimbledon, waar ze verliest van de latere winnares, Venus Williams. Ze is heel gemotiveerd voor de Olympische Spelen, waar ze de Belgische kleuren vertegenwoordigt. Ze haalt er de derde ronde.

In 2001 speelt Sabine enkel de Australian Open, de plaats waar ze een punt wil zetten achter haar carrière. Deze plaats heeft een symbolische waarde voor haar omdat ze daar haar beste resultaat in een Grand Slam heeft gehaald. Ze wint de eerste ronde, maar verliest dan van Chladkova. Hierdoor valt het doek over een prachtige carrière en zet Sabine een stap opzij voor de nieuwe generatie.