![]() © Xavier Daufresne |
Naam : Daufresne Voornaam : Xavier Geboortedatum : 24/12/1968 Woonachtig : Lengte : 1m93 Gewicht : 85 kg Rechtshandig, dubbelhandige backhand ATP titels : 0 ATP dubbeltitels : 0 Challenger titels : 1 Challenger dubbeltitels : 2 Futures titels : 0* Futures dubbeltitels : 0* Beste ranking enkel : 104ste (21/03/1994) Beste ranking dubbel : 150ste (30/11/1992) Coach : Gabriel Gonzales Favoriete ondergrond : * Na 01/01/1997 Zijn foto's in 2006 |
Opvallende feiten :Ranking enkel op einde seizoen :1988 : 307ste (8 w / 12 n)* 1989 : 325ste (6 w / 8 n)* 1990 : 289ste (3 w / 9 n)* 1991 : 191ste (29 w / 18 n) 1992 : 184ste (19 w / 28 n) 1993 : 128ste (53 w / 32 n) 1994 : 216ste (23 w / 41 n) 1995 : 403ste (16 w / 16 n) * de ITF-toernooien zijn niet inbegrepen |
![]() © Xavier Daufresne |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Australian Open | Roland-Garros | Wimbledon | US Open | Masters | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1992 | -- | 2e ronde | -- | -- | -- |
| 1993 | -- | -- | -- | -- | -- |
| 1994 | 4e ronde | -- | -- | -- | -- |
| 1995 | -- | -- | -- | -- | -- |
Xavier Daufresne maakt zijn Davis Cup debuut in 1988. In mei behaalt hij het enige puntje van België in de wedstrijd in Finland tijdens zijn eerste enkel. Later op het seizoen verliest hij de vierde enkel tegen Hongarije (2/3 verlies). Tijdens het tornooi van Brussel weet hij de kwalificaties te overleven om zijn allereerste ATP wedstrijd te spelen. Hij weet die echter niet te winnen. Xavier speelt dat seizoen voorla challengers. Zo plaats hij zich tweemaal bij de laatste 8 (in Madeira en in Nairobi), telkens na ook het kwalificatie-tornooi te hebben gespeeld.
In 1989 heeft Xavier een belangrijk aandeel in de Davis Cup winst tegen Luxemburg (5/0), door het winnen van zijn twee enkels en het dubbelspel. Tijdens de challengers toont hij zich echter heel wisselvallig. Hij verliest 5 maal de opneningsronde en plaats daar slechts 1 kwartfinale tegenover (in Knokke). Hij redt echter zijn seizoen op magistrale wijze. Hij kwalificeert zich voor het ATP toenooi van Genève en stoot er onmiddellijk door tot de ¼ finales. Twee weken later doorworstelt hij opnieuw de kwalificaties, nu in Bordeaux, maar struikelt in ronde één over een zeer sterke Goran Prpic.
Het volgende seizoen richt Xavier zich nog meer op de ATP tornooien (telkens kwalificaties), tot driemaal toe met succes: in Adelaide, Bologna en Sao Paulo. In Bologna doet hij zelfs nog beter door er de tweede ronde te bereiken. Hij ontvangt vervolgens een uitnodiging voor het tornooi van Brussel, maar komt te kort tegen Bart Wuyts. Op challenger-niveau bereikt Xavier de laatste 8 in Djakarta, na de kwalificaties te hebben overleefd.
In 1991 levert Xavier enkele mooie prestaties op het challenger circuit. Hij bereikt de ¼ finales in Graz en vervolgens zelfs de finale in Bogota. Nog enkele weken later zal hij zelfs zijn enige titel op dit niveau behalen in Cali ($50,000). Met deze mooie resultaten dringt Xavier voor het eerste door tot de top 200.
1992 wordt een heel druk jaar voor Xavier Daufresne.
Hij speelt niet minder dan 15 challengers (met wisselend succes). 7 maal
verliest hij zijn openingswedstrijd, 5 maal gaat hij er in de tweede ronde
uit, maar hij haalt ook tweemaal de ¼ finales (in Merano en Kuala
Lumpur) en ook eenmaal de ½ finales, in Luik.
Hij toont zich echter vooral op het hoogste niveau. Hij kwalificeert zich
in Copenhagen, waar hij in ronde 1 ten onder gaat, en haalt zelfs de kwartfinales
in Johannesburg. Zijn mooiste resultaat haalt hij op Roland Garros, waar
hij 3 wedstrijden wint tijdens de kwalificaties en vervolgens nog één
tijdens het hoofdtornooi. Aan het einde van het seizoen wint hij nog een
ronde in Tel-Aviv.
In 1993 speelt Xavier een gigantisch aantal challengers. Tijdens zijn 22 deelnames verliest hij 7 maal in de eerste ronde en 4 maal in de 2de ronde. Hij bereikt ook 6 maal de ¼ finales en drie keer de ½ finales (in Sevilla, Caracas en Montauban). In de overige twee, in Riemerling en Tampere, behaalt hij zelfs een finaleplaats. Hierdoor eindigt hij het seizoen erg dicht in de buurt van de top 100.
In januari 1994 zal gans België Xavier leren kennen dankzij een plaats bij de laatste 16 tijdens de Australian Open. Hij wint er achtereenvolgens van Johansson, Enqvist en Rafter, alvorens eruit te gaan tegen Todd Martin (na een voorsprong te hebben gehad van 7/6, 5/2). Iedereen verwacht dat dit de absolute doorbraak zal betekenen, maar niets blijkt minder waar. Tijdens zijn volgende tornooien verliest Xavier 10 maal in de openingsronde, terwijl hij slechts tweemaal de 2de ronde weet te bereiken. Ook in de challengers laten zijn resultaten te wensen over. Tijdens 15 deelnames weet hij zich eenmaal te plaatsen voor een ¼ finale. Slechter nog, hij verliest 10 keer zijn openingswedstrijd.
Begin 1995 weet Xavier zich nog éénmaal
voor een ATP tornooi te kwalificeren. In Djakarta haalt hij zelfs de tweede
ronde. Jammer genoeg verliest hij dan al zijn punten van de Australian
Open waardoor hij een vrije val maakt op de ATP ranglijst. Daarna zien
we hem nog eenmaal zijn opwachting tijdens een challenger, met name in
Granby, waar hij de tweede ronde bereikt.