|
Naam : Devries Voornaam : Ann Geboortedatum : 27/02/1970 Woonachtig : Maaseik Lengte : 1m68 Gewicht : 56 kg Rechtshandig, dubbelhandige backhand Titels : 0 Dubbeltitels : 0 ITF titels : 1 ITF dubbeltitels : 3 Beste ranking enkel : 77e (7/11/1988) Beste ranking dubbel : 93e (10/06/1991) Coach : Favoriete ondergrond : hardcourt |
Opvallende feiten :Ranking enkel op einde seizoen :1985 : Ng (1 w / 1 n)*
1986 : 170ste (13 w / 5 n) 1987 : 100ste (18 w / 20 n) 1988 : 78ste (15 w / 18 n) 1989 : 142ste (7 w / 12 n) 1990 : 203ste (18 w / 16 n) 1991 : 231ste (10 w / 12 n) 1992 : 149ste (20 w / 17 n) 1993 : 397ste (3 w / 5 n) 1994 : Ng (1 w / 1 n) *De kwalificaties van de $10.000-toernooien zijn niet inbegrepen Prestaties in de Grandslams (enkelspel)
Kort overzicht van haar tennisloopbaan :Net zoals haar teamgenote Sandra Wasserman maakt Ann Devries in 1985 op haar vijftiende haar eerste opwachting in de Fed Cup. Ze wint een enkelmatch tegen Thailand en een dubbelmatch tegen Uruguay. Ze verliest echter haar dubbelmatch tegen de Filippijnen. In 1986 laat Ann zich opmerken bij de juniores door de finale te halen van de Astrid Bowl en de kwartfinale op Wimbledon. Ze eindigt het seizoen op de tiende plaats van de wereldranglijst. Ze is ook actief bij de seniores en wint het ITF-toernooi van Saga City in Japan. Ze kwalificeert zich eveneens voor het WTA-toernooi van Hilversum, waar ze de tweede ronde haalt. Ze speelt enkel en dubbel tijdens al de Fed Cup-wedstrijden van België. Ze wint al haar matchen tegen Egypte, Finland en Zweden maar verliest zowel haar enkel als dubbel tegen Duitsland (een team waar Steffi Graf deel van uitmaakt) en Hongarije. In het begin van 1987 kwalificeert Ann zich voor het toernooi van Sydney, maar ze overleeft de eerste ronde niet. Op de Australian Open haalt ze de tweede ronde bij de seniores en vooral de halve finale bij de juniores. Een week later bereikt ze de kwartfinale in Auckland. In april haalt ze twee opeenvolgende kwartfinales, in Taipei en in Singapore. In juli speelt op de Belgian Open opnieuw de kwartfinale vooraleer ze de Belgische kleuren verdedigt op de Fed Cup. Helaas verliest ze tegen zowel Italië als tegen Hong Kong. Ze eindigt het seizoen als het nummer 100 van de wereld. In 1988 herhaalt Ann haar prestatie van het jaar ervoor op de Australian Open: ze haalt de tweede ronde bij de seniores en de halve finale bij de juniores. De rest van het seizoen verliest Ann ofwel in de eerste, ofwel in de tweede ronde. Deze trend kan ze echter doorbreken door in augustus de halve finale te halen in Sofia. Er wordt algemeen verwacht dat Ann in 1989 echt gaat doorbreken, maar ze heeft een eerder matig seizoen, op een enkele kwartfinale na (in Singapore, waar ze verliest van Sandra Wasserman). Ze verliest vijf keer in de eerste ronde en drie keer in de tweede. In 1990 raakt Ann slechts een keer verder dan een eerste ronde van een WTA-toernooi. Het gaat hier echter wel om een prestigieus toernooi, aangezien ze de derde ronde haalt op Wimbledon, nadat ze als kwalificatiespeelster de hoofdtabel haalde. In 1991 speelt Ann geen enkele keer een wedstrijd op de hoofdtabel van een WTA-toernooi. Ze neemt wel voor de laatste keer deel aan de Fed Cup, waar ze samen met Sabine Appelmans het dubbelspel verliest van Japan. In de eerste ronde van de kwalificaties van de US Open wordt ze uitgeschakeld door een zekere Dominique Monami. In 1992 kwalificeert Ann zich als lucky loser voor de Australian Open, waar ze de tweede ronde haalt. In augustus speelt ze op Wimbledon haar laatste wedstrijd op een Grand Slam. Ze raakt door de kwalificaties, maar verliest er in de eerste ronde.
|