Kort overzicht van haar tennisloopbaan :

In 2000 speelt Elke de kwalificaties van de Belgische toernooien. In Koksijde slaagt ze erin twee rondes van de hoofdtabel te winnen.

Het jaar erna weet ze zich te kwalificeren voor enkele $10.000-toernooien en wint ze de eerste ronde in Amiens, Koksijde en Westende. In Rebecq haalt ze de kwartfinale.

In 2002 krijgt Elke heel wat wildcards voor grote toernooien, ofwel voor de kwalificaties, ofwel direct voor hoofdtabel. Ze slaagt er helaas niet in een match te winnen. Ze haalt echter wel de halve finale van de $10.000-toernooien van Rebecq en Stockholm. Bij de junioren heeft ze een vrij goed jaar, vooral in het dubbelspel. Na toernooiwinst in Wimbledon en de US Open eindigt ze het jaar als het nummer 1 van de wereld. De ITF heeft haar overigens officieel gehuldigd als Wereldkampioene van het juniorendubbel in 2002.

In januari 2003 trekt Elke naar Groot-Brittannië om er twee $10.000-toernooien te spelen. Ze doet het er enorm goed en haalt twee keer de halve finale in het enkel. In het dubbel speelt ze zelfs de finale van het eerste toernooi en wint ze de titel van het tweede. Ze profiteert van een wildcard voor het toernooi van Antwerpen, maar verliest in de eerste ronde van Patty Schnyder. Aan de zijde van Kirsten Flipkens zet ze in het dubbelspel een topprestatie neer door in de eerste ronde een hoger geplaatst team te kloppen. Helaas gaat Elke hierna minder regelmatig spelen en verliest ze vaak in de eerste of tweede ronde van een toernooi. Ze slaagt er toch in de finale van Torre del Greco en de kwartfinale van Touquet te halen. In het dubbelspel wint ze opnieuw een titel in Casale maar ook in het dubbel lijkt ze soms minder regelmatig te spelen.
In augustus haalt Elke de kwartfinales in Petange en, vooral, de finale in Koksijde waar ze het dubbelspel samen met Kirsten Flipkens wint. Het einde van het seizoen is minder verheugend wanneer ze niet verder dan de tweede ronde komt. Ze krijgt uitnodigingen voor de WTA toernooien van Leipzig en Luxemburg maar ze overleeft de eerste ronde niet. Ondanks ups and downs eindigt Elke voor het eerst het jaar binnen de top-500.

Elke begint het jaar 2004 met een mooie halvefinale in Valle do Lobo in Portugal. Spijtig genoeg wordt dit resultaat gevolgd door een serie van mindere prestaties, die slechts in april eindigt. In het dubbel gaat het iets beter als ze het toernooi van Napels op haar naam brengt en de finale van Buchen haalt. Eind april lijkt haar loopbaan uiteindelijk goed op dreef als ze haar eerste enkeltitel in Bounemouth verovert. Een week later staat ze opnieuw in de finale in Edinburgh. Eind mei probeert ze zich zonder succes voor het $25.000 van Surbiton te kwalificeren. Desondanks gaat het om de zwanezang. Inderdaad, Elke moet haar loopbaan stoppen wegens terugkerende rugpijn.