![]() © Belgian Tennis Fans |
Naam : Pimek Voornaam : Libor Geboortedatum : 03/08/1963 Woonachtig : Sint-Niklaas Lengte : 1m96 Gewicht : 82 kg Rechtshandig, dubbelhandige backhand ATP titels : 1 ATP dubbeltitels : 16 Challenger titels : 2 Challenger dubbeltitels : 5 Futures titels : 0* Futures dubbeltitels : 0* Beste ranking enkel : 21e (22/04/1985) Beste ranking dubbel : 4e (29/07/1996) Coach : Favoriete ondergrond : * Na 01/01/1997 |
Opvallende feiten :Ranking enkel (dubbel) op einde seizoen :1982 : 219e
1983 : 57e (86e) 1984 : 25e (50e) 1985 : 34e (54e) 1986 : 71e (111e) 1987 : 100e (290e) 1988 : 234e (183e) 1989 : 296e (224e) 1990 : 329e (124e) 1991 : 369e (59e) 1992 : 739e (37e) 1993 : Ng (54e) 1994 : Ng (71e) 1995 : Ng (53e) 1996 : Ng (21e) 1997 : Ng (40e) 1998 : 1342e (113e) 1999 : Ng (1129e) Prestaties in de Grandslams (enkelspel)
Prestaties in de Grandslams (dubbelspel)
Kort overzicht van zijn tennisloopbaan :In 1981 neemt Libor Pimek deel aan zijn eerste challenger-toernooi in Brussel waar hij in de eerste ronde verliest. Het volgende jaar wint hij zijn eerste challenger in Oostende. Hij haalt ook de tweede ronde in de challengers van Bucholz en Bari. In 1983 wordt Libor bekend op het hoogste niveau. Hij blijft niet langer anoniem wanneer hij door de kwalificaties geraakt en de halve finale bereikt in de ATP-toernooi van Lissabon. Later in het seizoen speelt hij de halve finale in Gstaad. Hij haalt nog drie kwartfinales, in South Orange, Barcelona en Ferrara. Hij maakt zich bijzonder verdienstelijk in het dubbelspel door de toernooi van Nice aan de zijde van Bernard Boileau te winnen. In 1984 neemt hij deel aan de Davis Cup met het prestigieuze Tsjechische team. Na een matig begin van het seizoen (3 nederlagen in de tweede ronde) draait hij op volle kracht in Bari waar hij de kwartfinales bereikt. In mei plaatst hij zich voor de kwartfinales in Hamburg en, een week later, verovert hij de titel in Munchen. In de zomer haalt hij de halve finales in achtereenvolgens Indianapolis en Colombus. Na de US Open speelt hij nog de halve finale in Genève. In de loop van dit seizoen stijgt hij naar zijn beste ranking ooit (21e). In het dubbel onderscheidt hij zich opnieuw door het toernooi van Bari te winnen en de finale in Genève en de halve finale in North Conway te halen. In 1985 bevestigt Libor zijn uitstekend seizoen. Vanaf februari al speelt hij de halve finale in La Quinta. Hij haalt ook de kwartfinales in Monte Carlo. Later in het jaar bereikt hij nog de finale in Vienna, de halve finale in Bazel en de kwartfinales in Toulouse, Boston en Bordeaux. In het dubbel wint hij een nieuwe titel in Boston en verliest hij slechts in de finale te Bordeaux. Hij haalt nog viermaal de halve finale (Nice, Munchen, Rome en Indianapolis). Het seizoen 1986 van Libor is een beetje minder gelukkig. Desondanks speelt hij twee halve finales, in Saint-Vincent en Wembley. Hij verliest driemaal in de kwartfinales (Cologne, Rome en Bordeaux). In het dubbel verovert hij de titel in Athene en bereikt hij de finale in Saint-Vincent. In Bordeaux en Washington plaatst hij zich voor de halve finale. In 1987 zijn de resultaten van Libor steeds minder regelmatig. Pas op het einde van het seizoen haalt hij de kwartfinales in Francfort. Hij bereikt ook driemaal de derde ronde, onder meer op de US Open waar Mats Wilander hem met veel gemak verslaat. Hij speelt zelfs een challenger, in Clermont-Ferrand, waarin hij de finale haalt. In het dubbelspel levert Libor geen hoge prestaties. Hij doet niet beter dan twee kwartfinales, in Nice en Palermo. In 1988 zakt Libor verder in de ATP-ranking. Nooit komt hij verder dan de tweede ronde en hij moet zelfs de kwalificatie spelen op de US Open. Zijn resultaten in het dubbel zijn niet beter en hij moet tevreden zijn met twee halve finales, in Livingston en in Brussel. In 1989 kiest Libor voor de Belgische nationaliteit. Zijn klassement verplicht hem challenger-toernooien te spelen. Hij wint in Knokke en haalt de halve finale in het Odrimont. In Eger plaatst hij zich voor de finale. In het dubbel bereikt hij slecht een kwartfinale op het ATP-toernooi van Lorraine. In 1990 speelt Libor liever het dubbel. Hij neemt nog deel aan een aantal challengers in het enkel maar haalt slecht een halve finale (in Knokke) en een kwartfinale (in Bristol). In het dubbelspel echter heeft hij weer meer succes: hij wint in Bordeaux en bereikt de halve finale in Casablanca en Umag. In 1991 kiest Libor voor het dubbel. Hij neemt nog deel aan de kwalificaties van enkele toernooien in het enkel en viermaal haalt hij de hoofdtabel. In het dubbel weet hij te plaatsen voor twee finales (in Brussel en Praag), een halve finale (in Nice), een kwartfinale (in Rome) en de derde ronde op Roland-Garros en de US Open. Terwijl hij het seizoen binnen de top-100 in het dubbel eindigt staat hij niet langer in de top-300 in het enkel. Voor het eerste keer neemt hij deel aan de Davis Cup voor België. In 1992 speelt Libor zijn laatste enkelwedstrijd op de ATP-circuit in de eerste ronde van San Marino waar hij door de kwalificatie geraakte. In het dubbel presteert hij uitstekend: hij verovert twee titels, in Estoril en in Gstaad, en haalt twee finales (Kopenhagen en Cologne). Viermaal verliest hij in de halve finale (Milaan, Stuttgart, San Marino en Bolzen). In 1993 speelt Libor geen enkelwedstrijd en wint hij drie nieuwe dubbeltitels. Hij toont zich de beste in Florence, Praag en Boekarest. Hij bereikt ook de finale in Hilversum en de halve finale in Munchen, Bolzen en Lyon. In 1994 wint hij geen ATP-toernooi maar wel twee challengers in Turijn en Oostende. Op de ATP-circuit speelt hij vier halve finales en de derde ronde op de Australian Open. In 1995 is Libor opnieuw de beste in Praag. In Bologna en Sankt-Polten verliest hij slechts in de finale. Tweemaal haalt hij nog de halve finale, in Gstaad en in Boekarest. In 1996 gaat Libor Pimek de geschiedenis van het Belgische tennis in. Dankzij zijn schitterend seizoen waarin hij vier titels verovert (Zagreb, Kopenhagen, Stuttgart en Kitzbuhel) en een finale (Rome), 6 halve finales en een kwartfinale op Roland-Garros haalt, stijgt hij naar de 4e plaats in de wereld ranking. Hij is ook de eerste Belg die voor de masters kwalificeert zich. Spijtig genoeg is hij in de poule uitgeschakeld zonder matchwinst. In 1997 moet Libor zijn schitterende prestaties van het vorige jaar bevestigen. Hij doet het vrij goed door de titel in Palermo te veroveren en de finales van Rotterdam en Amsterdam te spelen. Hij verliest nog 5 halve finales en eindigt het jaar op de 40e plaats. In 1998 verandert Libor van partner en het gebrek van automatisme laat zich opmerken. Hij haalt slechts twee halve finale (Coral Springs en Boekarest) en daalt uit de top-100 voor het eerst in 8 jaar. In 1999 overleeft Libor nooit de eerste ronde van de
ATP en challenger-toernooien waaraan hij neemt deel. Na een laatste nederlaag
in Oostende beslist hij zijn afscheid te nemen na een lange en vruchtbare
loopbaan. |