Opvallende feiten :

Ranking enkel op einde seizoen :

Prestaties in de Grandslams (enkelspel)

Kort overzicht van zijn tennisloopbaan :

In 1986 ontvangt Bart Wuyts een uitnodiging voor de challenger van Knokke. Hij bedankt door er een ronde te overleven.

In 1987 krijgt Bart opnieuw een wild card voor Knokke, maar nu verliest hij zijn openingsmatch tegen een qualifier.

In 1988 maakt Bart zijn debuut in Davis Cup tijdens de wedstrijd Hongarije – België. Ondanks de winst in één van zijn wedstrijden kan hij niet vermijden dat België verliest en degradeert naar zone 2. Aan het begin van het seizoen had Bart een uitnodiging gehad voor de challenger van Luik, maar kon daar geen ronde overleven. In de challenger van Knokke daarentegen haalt hij de halve finales, na een overwinning op Paul Haarhuis in de kwartfinale. Hij bereikt opnieuw de ¼ finales in Casablanca en Messina. Hij krijgt ook een uitnodiging voor het ATP-tornooi in Brussel, maar daar verliest hij in ronde één.

In 1989 speelt Bart twee maal David Cup en helpt België zo te promoveren naar zone 1. Hij wint zijn beide wedstrijden, zowel tegen Turkije als tegen Griekenland. Aan het begin van het jaar speelt hij 4 challengers in Portugal, maar weet slechts éénmaal de tweede ronde te bereiken. Tijdens de zomermaanden behaalt hij kwartfinales in de challengers van Salerno, Rumikon en Tampere en zelfs een halve finale in Knokke. Een week later wint hij de challenger van Odrimont en kroont zich daarna ook tot Belgisch Kampioen. Later op het seizoen bereikt hij nog de halve finales tijdens de challenger van Boedapest.

In 1990 bereikt Bart drie keer de tweede ronde van een ATP-tornooi, met name in Brussel, Praag en Itaparica. Ook dit seizoen speelt Bart met succes Davis Cup. Mede dankzij zijn twee overwinningen tegen zowel Hongarije als Zuid-Korea weet België zich in de wereldgroep te spelen. Hij blijft echter ook het challenger circuit bespelen met ¼ finales in Turijn, Ljubljana, Hanko, Hossegor en Rio de Janeiro en een ½ finale in Furth. Daarenboven verdedigt Bart met succes zijn Belgische titel op de gemalen baksteen van de Leoplod Club.

Begin 1991 overleeft Bart de kwalificaties van de Australian Open en stoor er zelfs door tot de tweede ronde. Het vervolg van zijn seizoen is echter heel onregelmatig, met 11 nederlagen in de eerste ronde en 4 in de tweede ronde. Hij speelt zich evenwel voor de allereerste keer naar de kwartfinales van een ATP-tornooi, m.n. in Guaraja. Naar goede gewoonte haalt hij ook successen voor de Belgische Davis Cup ploeg. Met twee overwinningen tegen Israel draagt hij hard bij tot het behoud in de wereldgroep. Op het challenger circuit speelt hij de finale in Parioli en de halve finales in Porto en Jakarta alvorens de titel te veroveren in Lissabon ($100,000). In juli keert hij terug naar Portugal om er in Porto nog een $100,000 tornooi te winnen.

1992 wordt zonder twijfel Barts beste jaar. Hij speelt twee halve finales (Casablanca en Bologna) alvorens van zich te doen spreken door Guy Forget uit te schakelen in ronde 2 op Roland Garros. Jammer genoeg gaat hij er in de derde ronde in 3 sets uit tegen Emilio Sanchez. Wat later halt hij nog twee opeenvolgende kwartfinales, in Hilversum en San Marino. Verder speelt Bart nog de finale van de challengers in Luik en Tampere en de ¼ finales in Rome, Ljubljana, Antwerpen en Yvetot.

In 1993 weet Bart zich minder te tonen. Zijn enige goede resultaat in een ATP tornooi is de kwartfinale in Casablanca. Hij weet zich wel opnieuw tot Belgisch kampioen te kronen en in de challengers bereikt hij twee keer de eindstrijd (Furth en Scheveningen) en één keer de halve finales (Venetië). In september wint hij in Davis Cup zijn beide wedstrijden tegen Brazilië.

In 1994 speelt Bart zijn laatste wedstrijd in Davis Cup, in Nederland. Tegen Jan Siemerink verliest hij met 1/6, 1/6 een wedstrijd zonder inzet. Wat later ondergaat Bart een operatie aan de pols. Hierna zal hij zijn oude niveau niet meer terugvinden. Geleidelijk aan verliest Bart zijn motivatie en trekt hij zich terug van het internationale circuit.